De eerste meikever!
Triggerwarning, niet voor vegetariërs!
Het is alweer meer dan 15 jaar geleden, dat ik op heb interwebse op een blogpost stuitte, die beweerde dat er vroeger in Duitsland en Frankrijk soep gemaakt werd van meikevers.
Maar je kent me erg slecht, als je denkt dat ik dat zomaar voetstoots aanneem. Eerst zocht ik in het Nederlands op ‘meikevers’ en ‘soep’, en inderdaad kreeg ik behoorlijk wat hits. Maar toch was het resultaat teleurstellend. Vrijwel alle sites herhaalden ongeveer letterlijk wat ik in bovengenoemd blogje al las, en wat als primaire bron Wikipedia bleek te hebben:
“Meikeversoep behoort tot de weinige in Europa bekende gerechten waar insecten in verwerkt zijn. Tot het midden van de twintigste eeuw werd dit gerecht in Duitsland en Frankrijk zeer gewaardeerd. De smaak lijkt een beetje op kreeftensoep. Voor de bereiding worden de meikevers ontdaan van vleugels en poten, in boter aangebraden en in kalfs- of kippenbouillon gaargekookt. De soep wordt gezeefd en als bouillon genuttigd, of de meikevers worden eerst in een vijzel fijngestampt, waarna de soep door een zeef wordt gewreven en met een roux en wat eigeel gebonden. De soep kan aangevuld worden met bijvoorbeeld wat plakken kalfslever of duivenborst.”
Dan maar op zoek in het Frans. ‘Potage’ en ‘hanneton’ leverde eigenlijk niks op. Hé? en dat terwijl het gerecht origineel Frans zou zijn? Dan toch maar eens zoeken op ‘soupe’ en ‘hanneton’. En dit keer had ik meer geluk! (Achteraf gezien ook wel logisch: een ‘potage’ is over het algemeen een meer verfijnde soep dan een ‘soupe’.)
In een bericht in een Franse Yahoo-groep vond ik zowaar een recept van ‘lentesoep met meikevers‘. Maar wat nog mooier was, de auteur, vertelt dat ze als kind nog meikevers heeft gevangen waar haar grootmoeder vervolgens soep van kookte.
“Mijn grootmoeder zei ons, dat we soep gingen maken met die meikevers (…)
Als ik een paar dozijn meikevers had, ontdeed ik ze van hun dekschilden (…) en van hun getande poten.
Vervolgens wreef grootmoeder ze fijn in een vijzel, en de brei die ze zo bekwam mengde ze met varkensvet. Ze deed er wat putwater bij, en liet het even koken. Wat peper en zout, en dan goot ze de bouillon door een fijne zeef over sneden geroosterd wittebrood.
Het is niet na te vertellen… Lentesoep met meikevers, dat is overheerlijk; zo aromatisch; niet helemaal zoals kreeftensoep, maar het komt er dicht bij in de buurt!” (mijn vertaling)
(Maar: dit fragment zou afkomstig zijn uit het boek ‘Maite se met à table’, een boek dat uit het Spaans naar het Frans vertaald is.)
Tenslotte heb ik nog gezocht op ‘Maikäfer” en “Suppe”. En hier was het wel degelijk bingo!
Niet alleen vond ik verschillende bronnen, die duidelijk onafhankelijk waren, die over het over meikeversoep hebben. Op Wer-Weiss-Was werd bovendien verwezen naar ‘Geheime Medizinalrat Dr. Schneider’ die in 1844 zou gezegd hebben:
“Het is bijna niet te geloven, dat een doodgewone kever, die een verderfelijke en allesverwoestende plaag is voor de landbouw, een zo lekkere soep oplevert.” (mijn -enigszins vrije – vertaling)
Tenslotte vond ik een verwijzing naar een kookboek uit 1880 (‘Bertha Heydens Kochbuch oder gründliche Anweisung, einfache und feine Speisen mit möglichster Sparsamkeit zuzubereiten, unter besonderer Berücksichtigung der Fortschritte, die in der Chemie gemacht sind’), waar een recept voor meikeversoep in stond. Ik begrijp bovendien dat de schrijfster van dit artikel het boek in haar bezit heeft…
Ik denk dus dat ik kan aannemen, dat meikeversoep misschien wel niet zo bekend was in Frankrijk, maar in Duitsland wel degelijk af en toe gegeten werd.
Tja, momenteel komen meikevers niet meer in zo grote getale voor, dat ze nog veel risico lopen om in de soep te eindigen…
En ik vrees dat ik in elk geval te teerhartig ben om dit uit te willen proberen. Tientallen meikevers de poten uittrekken, ik denk er niet aan…
(Bovenstaand artikel is een herwerking van een blogpost die ik in mei 2008 schreef. Helaas bestaan de meeste webpagina’s waar ik toen naar linkte nu niet meer.)



Dapper!
Heb als veganist deze post toch gelezen.